Meneer 59!

De IVF is afgeblazen, ook na nog twee dagen met de hoge dosering van 450IU Puregon zat er maar 1 follikel. Op zich had ik niet anders verwacht want volgens mij is vooral de startfase erg belangrijk om goed te stimuleren. Maar toch ben ik teleurgesteld en verdrietig.De arts was er voor de verandering weer eens eentje die tijdens haar opleiding het stukje 'Hoe om te gaan met 'échte' mensen' had overgeslagen, want dat is zo zonde van je tijd!
Het gesprek was ongeveer zo:

Arts: Helaas er zit echt maar 1 follikel, uw lichaam heeft niet gereageerd op de extra Puregon

Ik (met tranen in mijn ogen): En hoe gaat dit nu dan verder?

Arts: We doen maandag een escape IUI

Ik: En als ik niet zwanger ben, wat ik heel waarschijnlijk acht, hoe gaan we daarna verder?

Arts: Dat zien we dan wel weer, ik wil niet op de zaken vooruit lopen maar u kunt zich wel voorstellen dat wij uw situatie met alle betrokkenen zullen bespreken, en dat het ook goed zou kunnen dat wij besluiten geen IVF meer te doen.
Dat heeft toch te maken met uw leeftijd zoals u kunt begrijpen.

Ik: ........................... (sprakeloos, er zit een brok in mijn keel, tranen achter mijn ogen)

Ik: Ik ken een aantal vrouwen die ook een lage opbrengst hadden met Puregon en daarna met Menopur wel een meer follikels hadden, is dat voor mij dan niet nog een optie.

Arts: Mevrouw, Puregon of Menopur het is bijna hetzelfde. Maar mocht u nog voor een ronde IVF verder gaan dan zou het kunnen dat wij idd Menopur voorschrijven. Maar u zult nooit een grote opbrengst hebben.

Ik: Ik hoop echt dat ik nog een keer een IVF poging mag doen, misschien kunt u een goed woordje voor mij doen?

Arts: Nee hoor, zo werk ik niet. Wij hebben maar 1 doel en die is voor alle vrouwen hetzelfde, wij kijken naar de mogelijkheden en daarbij maken wij geen onderscheid.
Heeft u verder nog vragen?

En daar kon ik het mee doen.
Misschien was ik wel gevoeliger door de hormonen maar het kwam behoorlijk hard binnen.
Als alles tegenzit zou deze escape IUI gewoon wel eens de allerlaatste mogelijkheid kunnen zijn om zwanger te worden.

Dus met lood in mijn schoenen ga ik vandaag voor mijn ieniemiene kleine kansje naar de kliniek voor IUI nummer 7.
Gelukkig doet een verpleegkundige de IUI, op de een of andere manier zijn deze altijd veel meer betrokken en aardiger dan die artsen met hun inlevingsvermogen van een dode rat.
Ik controleer het buisje samen met de verpleegkundige en zie opeens dat er een ander nummer op het buisje staat, wat zoveel betekent als een andere donor.
Ik kijk nog eens en daar staat op het buisje nummer 59!
Nummer 59! Al sinds mijn jeugd is mijn geluksnummer 59.
Ik ben zo verbaasd dat ik het vol enthousiasme roep tegen de verpleegkundige die van schrik toch maar even het lab belt om te vragen of het wel klopt dat ik een andere donor heb.
Het blijkt te kloppen, volgens haar was meneer 022 even niet leverbaar dus kreeg ik meneer 59.
Helaas is meneer 59 wel wat minder productief want zat er bij de eerdere IUI's gemiddeld 6 a 7 miljoen zaadcellen in een buisje deze keer 'maar' 3,6.
Dat is de helft!
Zo is er altijd wel wat!
Naast het feit dat 59 mijn geluksnummer is, is nieuw zaad ook niet vervelend.
Ze zeggen soms dat je lichaam dan denkt 'Hé dit ken ik niet' en dat er eerder een bevruchting plaats vindt.
En nu volgen er dus weer twee lange weken wachten, hele onzekere weken omdat ik niet eens weet of ik hierna nog een kans krijg.
Fijn die vakantie, ik kom er zo lekker van tot rust! NOT!

Ps. Ik heb overigens heel vaak meegedaan met de staatsloterij met nummer 59, en natuurlijk nooit iets gewonnen!

Vakantie!

Eindelijk heb ik vakantie.
Het waren een paar lange slopende laatste weken, maar dat is elk jaar weer in het onderwijs.
Voor mij sluit het jaar niet op 31 december maar ergens in juli.
Helaas waren er nu een aantal dingen, waar ik hier verder vanwege privacy redenen niet op in ga, die het allemaal erg onprettig maakte.
Maar nu voelt mijn vakantie dan ook wel echt superverdiend!

Afgelopen dinsdag voor een startecho naar het ziekenhuis geweest.
En daar zaten zowel links als rechts wat kleine follikeltjes.
Ik mocht meteen diezelfde dag beginnen met 150 IU puregon.
Dus inmiddels ben ik alweer 6 dagen puregon verder.
Naast het feit dat ik behoorlijk emotioneel ben en nogal gauw geirriteerd heb ik sinds gistermiddag een fijne drukkende hoofdpijn achter mijn ogen/neus en ben ik licht duizelig in mijn hoofd.
Maar ik bedenk me dan ook weer dat er nog vervelendere bijwerkingen zijn die ik niet heb.
Eergister voelde ik bij zowel mijn linker als rechtereierstok gerommel, maar dat is, ik zou bijna zeggen helaas, nu weer weg.
Het geeft me het gevoel dat er dan iets gebeurt, en nu heb ik dat niet!!!
Aanstaande donderdag, dag 10, mag ik weer terug voor een follikelmeting, vanwege mijn kleine opbrengst bij IUI  ben ik best wel bang voor 'low response' zoals ze dat zo mooi noemen.
Rest mij voor de verandering weer niets anders dan afwachten.

mc Dreamy of mc Steamy??

Mijn follikels hebben niet zoveel haast deze keer.
Was het de laatste drie pogingen zo dat, op dag 9, daar een follikel van 18/19mm preikte, daar was deze keer geen sprake van.
Afgelopen donderdag was het dag 9, maar er zat een follikel van 12 en een van 13mm.
Nog niet groot genoeg, ondanks dat ik deze ronde meer Puregon heb gespoten.
Vandaar dat ik vandaag terug moest voor een nieuwe follikelmeting.
Op zondagochtend is het meestal erg rustig, er is minder personeel en er zijn minder patienten.
De follikelmetingen worden dan ook door de dienstdoende gyn gedaan en niet door de fertiliteitsassitente.
In een van mijn vorige blogs heb ik al een keer verteld dat ik graag naar Grey's Anatomy kijk, een heerlijke amerikaanse ziekenhuisserie met mc Dreamy(de knappe goedzak) en mc Steamy (de onweerstaanbare vrouwenverslinder).
Vandaag was 'hij' er weer, de mengelmoes van mc Dreamy en mc Steamy, knap, aardig en betrokken, één keer eerder heb ik hem gehad en hij heeft een 'goede' indruk achtergelaten.
Het vervelende is eigenlijk dat ik me er ook een soort van ongemakkelijk bij voel, je zit namelijk samen met deze mc Dr/Steamy in een klein donker kamertje waar je met ontbloot onderlijf toch in een genante positie plaats moet nemen in de daarvoor bestemde stoel.
Maar mc Dr/Steamy is professioneel en hanteert 'barbapappa' met veel overtuiging.
Er zitten nog steeds twee follikels, waarvan 1 groot genoeg is en de ander helaas te klein.
Graag had ik deze laatste IUI-ronde twee mooie follikels gehad, want dat zijn dan ook twee kansen!
Dat zit er helaas niet in.
Vanavond moet ik weer pregnyl spuiten en dinsdag is dan de laatste IUI-inseminatie.
Het zou leuk zijn als het zo op de valreep nog zou lukken, maar dan is er wel een klein wondertje nodig.
Ach, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Eh, sorry!

Helaas!
Ook de 5e IUI poging is niet gelukt.
Vrijdag de 13e bracht voor mij dus geen geluk.
Ik had deze keer stiekem toch wel goede hoop, gewoon, omdat alles anders was!
Het leek een soort van afdwingen, zo van, "kom op, alles is anders, laat het nu eens een keer zo zijn!".
Maar na 23 pogingen heb ik wel geleerd dat afdwingen écht niet werkt en geen enkele zin heeft.
Toen ik afgelopen dinsdag wakker werd met een knallende hoofdpijn wist ik dat deze ronde ook over was. Ik heb altijd een dag of 2/3 van tevoren een hoofdpijn die met geen enkele pijnstiller is weg te krijgen. Voor mij is dat een teken dat een paar dagen later het rood weer zal doorbreken.
Zo ook deze keer!
Woensdagmiddag begon het al, bruine friebeltjes!
En donderdag brak de grote ellende lekker door.
Gisteren dus alweer voor de uitgangsecho geweest en dus het begin van de 6e en laatste IUI.
Ik heb weinig vertrouwen meer in de laatste poging, ik weet heus wel dat dat geen goed uitgangspunt is, maar zo voelt het nu eenmaal.

Ik vroeg daarom gisteren aan de arts of ik niet meteen een afspraak kon maken over de uitleg van IVF.
Maar nee, natuurlijk niet! Mevrouw wacht u eerst even af, als u deze keer niet zwanger bent dan roosteren wij u in voor een informatiebijeenkomst.
Daarna krijgt u ook nog een kort persoonlijk gesprek en een informatiepakket toegestuurd.
Op mijn vraag of ik dan IVF of ICSI zou krijgen werd nogal fel gereageerd, 'wij proberen ICSI zoveel te vermijden en de natuurlijke bevruchting met de wet van de sterkste zaadcel heeft ten allen tijden onze voorkeur'. Ik had bijna het gevoel dat ik sorry moest zeggen voor mijn impertinente vraag!

Even een korte uitleg voor wie niet het verschil tussen IVF en ICSI weet.
Bij IVF worden de eitjes samengebracht met zaadcellen en ontstaat er hopelijk een 'natuurlijke' bevruchting.
Bij ICSI wordt er een door het lab uitgezochte 'in hun ogen perfecte' zaadcel in het eitje geinjecteerd, maar dan weten ze niet of het genetisch een goede cel is.

Voor deze laatste IUI moet ik opeens wel meer Puregon gaan spuiten.
Ik heb namelijk elke keer maar 1 follikel, en wie weet door iets meer te spuiten dat het er 2 worden.
Komen ze lekker snel achter bij de laatste poging!

In óf uitgang??

Ik had het natuurlijk al verwacht, en raar maar waar, deze ronde geen traan gelaten om wat er niet is.
Daarom vandaag, cyclusdag drie, weer op en neer geweest voor de uitgangsecho.
De eerste keer dat ik een uitgangsecho had, heb ik me serieus afgevraagd waarom dat toch een uitgangsecho heet.
Noem me wat naief, maar de plek waar ze de echo doen, leek mij toch eerder een ingang dan een uitgang :-).
Natuurlijk werd mij al snel (ahum) duidelijk, dat de term betrekking had op het moment waarop je weer opnieuw begint met het hele maandelijkse gebeuren.
De start, het begin, het uitgangspunt, hahaha.

Nou vandaag was het met recht 'in en uit'.
Ik weet niet hoe snel ze dat beeld kan beoordelen, maar het was een kwestie van seconden.

'Alles rustig hoor mevrouw, u kunt vandaag gewoon beginnen met Puregon prikken'

Bij elkaar stond ik binnen drie minuten weer buiten, en het grootste deel van die tijd ben ik nog bezig geweest om mijn kleren aan-en-uit te trekken.
Dat is 40 minuten heen rijden, 15 minuten wachten in de wachtruimte, drie minuten binnen, en weer 40 minuten terug.
En dat alles voor  die 10 seconden echo, waarin zij kan beoordelen dat het 'rustig' is.
Grrrroemppffffffffff.