Vakantie!

Eindelijk heb ik vakantie.
Het waren een paar lange slopende laatste weken, maar dat is elk jaar weer in het onderwijs.
Voor mij sluit het jaar niet op 31 december maar ergens in juli.
Helaas waren er nu een aantal dingen, waar ik hier verder vanwege privacy redenen niet op in ga, die het allemaal erg onprettig maakte.
Maar nu voelt mijn vakantie dan ook wel echt superverdiend!

Afgelopen dinsdag voor een startecho naar het ziekenhuis geweest.
En daar zaten zowel links als rechts wat kleine follikeltjes.
Ik mocht meteen diezelfde dag beginnen met 150 IU puregon.
Dus inmiddels ben ik alweer 6 dagen puregon verder.
Naast het feit dat ik behoorlijk emotioneel ben en nogal gauw geirriteerd heb ik sinds gistermiddag een fijne drukkende hoofdpijn achter mijn ogen/neus en ben ik licht duizelig in mijn hoofd.
Maar ik bedenk me dan ook weer dat er nog vervelendere bijwerkingen zijn die ik niet heb.
Eergister voelde ik bij zowel mijn linker als rechtereierstok gerommel, maar dat is, ik zou bijna zeggen helaas, nu weer weg.
Het geeft me het gevoel dat er dan iets gebeurt, en nu heb ik dat niet!!!
Aanstaande donderdag, dag 10, mag ik weer terug voor een follikelmeting, vanwege mijn kleine opbrengst bij IUI  ben ik best wel bang voor 'low response' zoals ze dat zo mooi noemen.
Rest mij voor de verandering weer niets anders dan afwachten.

Klaar voor de start....... af!

De hele MMM is weer begonnen!!!
Ik stond deze keer gelukkig wel op de lijst, gelukkig maar, want ik zou met geen tien paarden meer de deur uit te krijgen zijn geweest.

De hele wachtkamer zat vol met wisselend pluimage.
Onder andere nog een alleenstaande vrouw, twee stellen die beiden nauwelijks nederlands praatten waardoor volgens mij het meeste langs hun is heen gegaan, twee lesbische stellen (waarvan bij de een constant haar mobiel afging) en een thais stel waarvan ik dacht dat de man niet helemaal 100 % was, die zat namelijk zijn koffie op te slobberen als een klein kind, en in zichzelf te praten en te lachen.

Het begon met een algemene infobijeenkomst, niets nieuws onder de zon, ik heb mij natuurlijk uitermate zorgvuldig ingelezen over IVF, en wat zij te vertellen hadden was echt IVF voor dummies.
Daarna werd de groep gesplitst en was mijn eerste opdracht ;-) bloed laten prikken op hepatitus/HIV (i.v.m. opslag embryo's), lekker drie volle buizen bloed.
Zo raar, ik heb al zoveel bloed daar afgestaan, je zou toch denken dat ze toch wel wat over zouden hebben om dit te testen.

Vervolgens weer naar de afdeling, waar ik een individueel gesprek zou krijgen en meteen de inplanning van het hele gebeuren.
Maar natuurlijk was daar toch weer een kleine kink in de kabel, het computersysteem lag plat zodat het inplannen niet mogelijk was.
Gelukkig werd ik wel vrij snel geroepen voor het gesprek. Ik heb al mijn vragen kunnen stellen, en alle proef-onderzoeken waar ze willen dat ik aan mee zou werken, afgewimpeld.
Door mijn kannonade aan vragen die ze wel geduldig beantwoordde en mijn redenen waarom ik niet mee wilde doen aan die onderzoeken, zei ze 'goh je hebt je goed ingelezen en voorbereid'.
Gek, je zou toch denken dat iedereen dat doet.

Na het gesprek kon ik naar huis en de arts zou mij morgen bellen voor de inplanning, maar ze belde vanavond al. Het computersysteem deed het weer :-)!
Helaas heb ik het verkeerd afgesproken, maar heb inmiddels een mail gestuurd om het te veranderen.
Als dat allemaal zo doorgaat, dan start ik 8 juli met decapeptyl en heb ik eerste week van augustus de punctie. En dat valt in de 2e week van mijn vakantie, ideaal dus.
Geen gestress en gezeur op mijn werk, maar relaxed de punctie ondergaan, en relaxed de terugplaatsing.
Dan kan ik daarna misschien toch nog even een paar dagen weg in Nederland.
Op vakantie in het buitenland mag, vanwege evt complicaties, niet tijdens een IVF poging, dat werd nadrukkelijk gezegd.
Ik was niet van plan om op vakantie te gaan , want ik wist niet met wie en wanneer.
Maar nu het definitief is dat ik dit jaar voor de 3e zomer achtereen niet op vakantie ga, voelt het toch een beetje zuur, vooral ook omdat ik er eigenlijk heel erg aan toe ben.
Dan maar hopen, dat we spontaan nog maar een hele warme en zonnige zomer krijgen.


De rust is in ieder geval weg, en ik ben klaar om te starten.
Ik moet wel zeggen dat ik door de informatiebijeenkomst niet blijer ben geworden van de slagingskansen, en er zoveel dingen zijn die mis kunnen gaan.
Maar ik moet dat nu echt naast me neerleggen, en proberen alleen maar positief te denken, aangezien dat zelfs volgens de nuchtere arts een positieve invloed heeft.
Dus bij deze....., ik ga voor het eind van het jaar zwanger worden!
Dat jullie het ff weten :-).